Moeten we nu méér of minder werken?

Niet lang nadat verschillende leden van het vorige kabinet
een uitbreiding van de werkweek naar meer dan 40 uur en
verhoging van de pensioengerechtigde leeftijd bepleitten
leek er ineens een flinke politieke tegenwind op te steken.
Vanaf de laatste maanden van 2008 werd er ineens weer
over werktijdverkorting gesproken.
 
In een aantal bedrijven en sectoren heeft de kredietcrisis
de vraag naar goederen en diensten in relatief korte tijd
significant doen afnemen, waardoor er ineens sprake was
van overcapaciteit.

Werktijdverkorting is geen arbeidstijdverkorting

Terwijl enkele jaren geleden de aandacht nog vooral uitging naar arbeidstijdverkorting met een vrij structureel karakter (denk hierbij aan de bekende ATV dagen) is meer recent vooral werktijdverkorting in het nieuws geweest. Minister Donner van Sociale Zaken en Werkgelegenheid biedt bedrijven die door de kredietcrisis zijn getroffen de mogelijkheid hun werknemers tijdelijk korter te laten werken. De bestaande regeling voor werktijdverkorting (wtv) kan daartoe in bepaalde gevallen worden verruimd.

Tot dusverre kwamen bedrijven alleen na calamiteiten als brand en overstroming in aanmerking voor werktijdverkorting. In Oktober 2008 heeft Minister Donner echter besloten dat ook de kredietcrisis als ‘calamiteit’ moet gelden. Hij wil zo voorkomen dat gezonde bedrijven die tijdelijk minder orders krijgen, personeel ontslaan dat ze over enkele weken misschien alweer nodig hebben. De werknemers blijven bij werktijdverkorting in dienst van de werkgever, maar kunnen voor de niet gewerkte uren een WW-uitkering ontvangen. Zo willen de werkgevers voorkomen dat werknemers moeten worden ontslagen, waardoor ze verloren kunnen gaan voor de bedrijfstak.

Grote bedrijven als Corus en DAF, maar ook veel kleinere organisaties hebben inmiddels werktijdverkorting aangevraagd. Niet alle aanvragen zijn echter gehonoreerd; er moet aan bepaalde voorwaarden worden voldaan.

Wordt in uw organisatie ook nagedacht over werktijdverkorting?
De deskundige adviseurs van Déhora Consultancy Group kunnen u hier wellicht bij helpen.
Zij kunnen u meer vertellen over de mogelijkheden van de regeling en of deze ook op uw organisatie van toepassing is. Daarnaast kunnen zij u vanuit een jarenlange praktijkervaring adviseren bij de beantwoording van vragen als "Hoe gaan we tijdens de werktijdverkorting-periode om met het inroosteren van ons personeel?" en "Hoe zorgen we ervoor dat onze medewerkers op de juiste momenten staan ingeroosterd?". Ook kunnen zij u inlichten over andere maatregelen als zelfroosteren waarmee de behoeften van een organisatie en de werknemers beter op elkaar kunnen worden afgestemd.

Déhora is als expert op het gebied van workforce planning de aangewezen specialist om dergelijke vraagstukken te beantwoorden. Wij assisteren organisaties bij het vinden van snelle, effectieve oplossingen in deze periodes dat er snel oplossingen moeten worden gevonden. Ook adviseren wij organisaties die niet in aanmerking komen voor de werktijdverkorting bij andere manieren om personeel efficiënter in te zetten, bijvoorbeeld door het optimaliseren van roosters en planningen.

Meer weten over werktijdverkorting?
Neem vrijblijvend contact met ons op. Onze adviseurs maken graag tijd voor u.
 

Organisaties met een vergunning voor werktijdverkorting kunnen voor werknemers een WW-uitkering voor de niet-gewerkte uren aanvragen bij het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen (UWV). Als de werknemers aan de voorwaarden voor een WW-uitkering voldoen, merken zij financieel dus meestal weinig van werktijdverkorting. Een medewerker met 36-urig contract blijft gewoon in dienst en wordt voor 36 uur uitbetaald - in overleg met de werkgever werkt hij of zij echter maar (bijvoorbeeld) 12 uur. De overige uren worden via de WW uitkering betaald. De werktijdverkorting geldt in beginsel voor zes weken en kan tot maximaal 24 weken verlengd worden.